‘We zijn bezig met een infiltratie,’ zegt Gerhard abrupt.
Klug knijpt zijn ogen tot spleetjes. ‘Ik dacht al zoiets,’ zei hij.
‘Een schijtvertoning.’
‘Lukt het niet?’
‘Je weet hoe het gaat,’ zegt Gerhard.
Hij heeft onmiddellijk spijt dat hij erover is begonnen.
‘Geen professional, hoop ik?’ zegt Klug.
Gerhard schudt het hoofd.
‘Lastig, infiltraties,’ zei Klug, ‘je moet maar afwachten wat er van komt. Ook met een amateur. Hoe is het contact geregeld?’
Klug knijpt zijn ogen tot spleetjes. ‘Ik dacht al zoiets,’ zei hij.
‘Een schijtvertoning.’
‘Lukt het niet?’
‘Je weet hoe het gaat,’ zegt Gerhard.
Hij heeft onmiddellijk spijt dat hij erover is begonnen.
‘Geen professional, hoop ik?’ zegt Klug.
Gerhard schudt het hoofd.
‘Lastig, infiltraties,’ zei Klug, ‘je moet maar afwachten wat er van komt. Ook met een amateur. Hoe is het contact geregeld?’
Gerhard schudt het hoofd.
‘Vertrouwelijk,’ constateert Klug.
‘Ik had er niet over moeten beginnen.’
Klug knipoogt. ‘Weet je, de beste manier om ze te infiltreren, zou zijn als je Staüberle zelf rekruteert. Of nog beter, die Eva Richter.’
‘Die is gek,’ zegt Gerhard.
‘Of Irmgard Konopka natuurlijk,’ ginnegapt Klug. Hij zwijgt en kijkt Gerhard aan. ‘Zeg eens eerlijk,’ zegt hij, ‘is zij het?’
Gerhard verstart. ‘Is zij wat?’
‘Is zij je infiltrant?’
‘Hoe kom je daarbij?’
‘Zo maar een idee,’ zegt Klug.
Maar Gerhard schudt het hoofd, en brengt het gesprek weer op de overval op de Kredietbank. ‘Een ramkraak,’ zegt hij. ‘Hoe hebben ze dat in vredesnaam klaargespeeld.’
‘Knoeiwerk,’ zegt Klug. Hij vertelt hoe het is gedaan. Ze hadden een u-balk aan het voorstel van de auto gelast. ‘Het ding was nauwelijks nog rijdbaar,’ zegt hij laatdunkend. ‘Maar ze hebben het gered.’
‘Ze hebben er eentje doodgereden,’ zegt Gerhard.
‘Ja, zo gaat dat.’
‘Van kwaad tot erger.’
‘Maar zo brutaal,’ zegt Klug. ‘Deze actie was echt voor de bühne. Het publiek stond op straat te klappen en feest te vieren. Tot ze die dode naar buiten brachten natuurlijk.’
‘Ja,’ zegt Gerhard. ‘Ze hebben wel gevoel voor publiciteit, deze jongelui.’
‘Vertrouwelijk,’ constateert Klug.
‘Ik had er niet over moeten beginnen.’
Klug knipoogt. ‘Weet je, de beste manier om ze te infiltreren, zou zijn als je Staüberle zelf rekruteert. Of nog beter, die Eva Richter.’
‘Die is gek,’ zegt Gerhard.
‘Of Irmgard Konopka natuurlijk,’ ginnegapt Klug. Hij zwijgt en kijkt Gerhard aan. ‘Zeg eens eerlijk,’ zegt hij, ‘is zij het?’
Gerhard verstart. ‘Is zij wat?’
‘Is zij je infiltrant?’
‘Hoe kom je daarbij?’
‘Zo maar een idee,’ zegt Klug.
Maar Gerhard schudt het hoofd, en brengt het gesprek weer op de overval op de Kredietbank. ‘Een ramkraak,’ zegt hij. ‘Hoe hebben ze dat in vredesnaam klaargespeeld.’
‘Knoeiwerk,’ zegt Klug. Hij vertelt hoe het is gedaan. Ze hadden een u-balk aan het voorstel van de auto gelast. ‘Het ding was nauwelijks nog rijdbaar,’ zegt hij laatdunkend. ‘Maar ze hebben het gered.’
‘Ze hebben er eentje doodgereden,’ zegt Gerhard.
‘Ja, zo gaat dat.’
‘Van kwaad tot erger.’
‘Maar zo brutaal,’ zegt Klug. ‘Deze actie was echt voor de bühne. Het publiek stond op straat te klappen en feest te vieren. Tot ze die dode naar buiten brachten natuurlijk.’
‘Ja,’ zegt Gerhard. ‘Ze hebben wel gevoel voor publiciteit, deze jongelui.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten