[Wat voorafging]
Die avond, in het vliegtuig terug naar huis, wordt er opgewonden van gedachten gewisseld. De stemming is bijna uitgelaten. Walter Scheel, die doorgaans op het wantrouwende af terughoudend is, omhelst eerst Brandt zelf en vervolgens zelfs Egon Bahr. Daarna drinken, drinken, en opgewonden praten. Tot Brandt alle journalisten wegbonjourt, en het grootste deel van de delegatie, voor een beraad en petit comité, met Bahr en met Günther Guillaume, die voor Brandt de contacten met de partij onderhoudt. Brandt heeft door de dag heen nogal wat alcohol tot zich genomen, en is inmiddels op zijn minst aangeschoten. En hij rookt onafgebroken de elegante kleine sigaartjes waaraan hij inmiddels definitief de voorkeur geeft boven sigaretten.
Ze komen te spreken over het Partijcongres van 10 januari, over ‘Nieuwe verhoudingen in Europa’. Bahr wil het congres naar voren halen, zodat Brandt het dividend kan opstrijken van dit nieuwe succes van zijn Oostpolitiek. Maar naar welke datum? Bahr is ervan overtuigd dat het congres nog voor de kerst kan plaatsvinden. Ze trekken agenda’s en vinden 22 december. Een dinsdag. Waar? In Bonn? ‘Daar komen alle lijnen samen,’ zegt Brandt. ‘Tenminste als het goed is.’ Maar Bahr dringt krachtig aan op Berlijn. Daar was het oorspronkelijke congres gepland. Dat is de plek waar de SPD zijn congressen organiseert. Im Schaufenster des Westen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten