356. Gerhard

[Wat voorafging]

Als Gerhard om half drie thuiskomt, met een gezwollen lip, schaafwonden en pijnlijke ribben, wachten ze hem op. Twee jongemannen, die een legitimatie laten zien van het Bundesamt für Verfassungsschutz.
‘Binnenlandse Veiligheidsdienst.’
Ze sluiten hem in en zeggen hem zich niet te verzetten maar gewoon mee te lopen. Ze brengen hem naar een zwarte Mercedes die om de hoek staat geparkeerd. Hij wordt op de achterbank geschoven, waar al een derde jongeman op hem zit te wachten, met een hand in de zak van zijn regenjas. Ze zijn kennelijk op het ergste voorbereid.
Ze rijden anderhalf uur. Eerst via de ringweg en de 61, richting Koblenz. Bij Waldorf slaan ze de Spessart in, via kleinere wegen. Al gauw is hij zijn oriëntatie kwijt. Om twintig over vier rijden ze de oprit in van een landhuis, dat half verscholen ligt tussen bosschages. Een van zijn begeleiders, de jongen naast de chauffeur, stapt uit en loopt de trap op naar de voordeur. Hij belt aan en wacht.
‘Waar zijn we?’ zegt Gerhard. ‘Ik ken dit niet.’
‘Het is van de Amerikanen,’ zegt de jongen die naast hem op de achterbank zit. ‘CIA.’
‘CIA?’
De jongen kijkt hem even schattend aan. ‘Ik zal mijn boekje wel te buiten gaan,’ zegt hij, ‘maar dit is een joint operation, zoals ze dat noemen.’
‘Een wat?’
‘Verfassungsschutz met CIA,’ zegt de chauffeur.
De voordeur is open gegaan. Er wordt kort gepraat met iemand binnen, die onzichtbaar blijft. Dan draait de jongen bij de voordeur zich om en maakt het gebaar dat ze kunnen komen.