Norbert Gutschein heeft een nogal bewogen periode achter de rug. De maand december was begonnen met een memorabele ruzie met Saskia. De aanleiding was het infiltratieverhaal dat hij haar een paar dagen eerder had gedaan. Als je erop terugkijkt misschien niet echt verrassend, maar Saskia had haar mond niet kunnen houden. Ze had het hele verhaal verteld aan een collega, een zekere Pabst, die freelance werkte voor Die Zeit. Op de dag dat het verdrag met Polen in de krant kwam had ze haar loslippigheid aan Gutschein opgebiecht. Hij was natuurlijk uit zijn slof geschoten. Met een heftigheid die hem zelf verraste. Maar het was ook wel wat, zoals Saskia de vertrouwelijkheid had geschonden! Als dat de gewoonte werd, zei hij woedend, zou hij gewoon nooit meer over zijn werk kunnen praten. Saskia van haar kant reageerde minstens net zo boos en stak een tirade af over de vrije pers en de plicht van een journalist om de democratische grondrechten te beschermen.
Te beschermen nota bene!
Ze waren dagen lang niet on speaking terms.
Precies in die dagen was, heel verrassend, Gutscheins lang gekoesterde voornemen werkelijkheid geworden om informatiebijeenkomsten te gaan organiseren voor politiekorpsen in de bondslanden. Misschien had de ruzie met Saskia als katalysator gewerkt, maar misschien was het gewoon omdat de tijd rijp was. Gutschein had op zijn aanbod om over de terreurdreiging te spreken sinds begin november meer dan twintig positieve reacties ontvangen, uit allerlei regio's. Begin december begon hij telefonische contacten te leggen, en voor hij het wist was hij op reis naar Bremen, Oldenburg, Göttingen, Mannheim en zelfs Augsburg om zijn verhaal te gaan doen. En niet zonder succes. Wat hij te vertellen heeft vindt weerklank. Het gaat erin, zo te zeggen, als gods woord in een ouderling. Er komen tientallen vragen los, suggesties, zelfs tips, die allemaal geregistreerd en verwerkt moeten worden. Hij is er tussen zijn reizen razend druk mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten